Zarząd Morskiego Portu Gdynia oraz ORLEN rozwijają współpracę nad rozwojem możliwości bunkrowania LNG i bioLNG od strony wody, czyli tankowania statków paliwami gazowymi. Jednym z kluczowych kierunków będzie model ship-to-ship, który może pozwolić na dostarczanie paliwa dużym jednostkom podczas ich postoju w porcie, nawet w trakcie operacji przeładunkowych.
Firmy podpisały list intencyjny dotyczący współpracy. Dla Portu Gdynia stawką jest nie tylko rozwój możliwości bunkrowania LNG i bioLNG, ale przede wszystkim przygotowanie portu do zmieniających się potrzeb armatorów i sposobu zasilania statków.
Formuła ship-to-ship oraz analiza bezpieczeństwa
Jednym z głównych obszarów współpracy Portu Gdynia i ORLEN-u będzie bunkrowanie w formule ship-to-ship, czyli dostarczanie paliwa bezpośrednio z jednostki bunkrującej do statku znajdującego się w porcie. Według ZMPG model ten może mieć szczególne znaczenie w przypadku dużych jednostek i statków o większym zapotrzebowaniu na paliwo. Strony sprawdzą również, czy bunkrowanie może odbywać się w tym samym czasie, w którym trwa normalna obsługa statku przy nabrzeżu, w tym operacje przeładunkowe. Analizy obejmą bezpieczeństwo takich operacji, ich wpływ na ruch statków i dostępność nabrzeży oraz warunki pozwalające zachować ciągłość pracy terminali.
Port Gdynia i ORLEN przyjrzą się również potrzebom armatorów zawijających do Gdyni, zwłaszcza operatorów regularnych połączeń promowych, kontenerowych i innych. Współpraca obejmie także doświadczenia wybranych portów europejskich oraz stosowane w nich rozwiązania organizacyjne i procedury bezpieczeństwa.
– Transformacja energetyczna w żegludze już trwa. Armatorzy szukają technologii, które pozwolą ograniczać emisje, a porty muszą być gotowe na obsługę statków korzystających z różnych paliw i technologii. Chcemy, żeby Port Gdynia był na to przygotowany, bo dziś nikt nie wie, które rozwiązania będą najbardziej potrzebne za 10 czy 20 lat. Dlatego rozwijamy port tak, żeby mógł odpowiadać na zmieniające się potrzeby floty i wspierać ograniczanie emisji w transporcie morskim. Współpraca z ORLEN-em nad bunkrowaniem LNG i bioLNG jest jednym z kroków w tym kierunku – zaznaczył Piotr Gorzeński, prezes ZMPG.
Strategia ORLEN-u-u i niskoemisyjna przyszłość floty
Robert Soszyński, wiceprezes ORLEN-u ds. operacyjnych, tłumaczy, że współpraca z Portem Gdynia to dla koncernu ważny krok w budowie rynku LNG i bioLNG w rejonie Trójmiasta, który wpisuje się w szerszą transformację oferty paliwowej do 2035 roku. – Zgodnie ze strategią Grupy ORLEN gaz, w tym LNG, będzie pełnił rolę strategicznego paliwa przejściowego wspierającego bezpieczeństwo energetyczne i dekarbonizację transportu, a naszym celem jest budowa przewag w całym łańcuchu wartości – od dostaw i logistyki po zastosowania końcowe. Równolegle rozwijamy kompetencje w obszarze paliw odnawialnych, w tym bioLNG, które w perspektywie najbliższych lat może stać się jednym z kluczowych rozwiązań dla niskoemisyjnego transportu ciężkiego i morskiego – mówi Soszyński.
LNG jest jednym z paliw już wykorzystywanych przez część floty. Jednocześnie rośnie znaczenie bioLNG, które może korzystać z części technologii i infrastruktury rozwijanej dla LNG. Dla portów oznacza to konieczność przygotowania się na okres, w którym różne paliwa i technologie będą funkcjonowały równolegle.
Nowe wymogi prawne i elastyczność dostaw
LNG nie jest dla Portu Gdynia nowym obszarem. Już kilka lat temu port analizował różne modele bunkrowania i przygotowywał możliwość dostarczania paliwa statkom z wykorzystaniem rozwiązań mobilnych. Obecnie LNG może być dostarczane do jednostek m.in. bezpośrednio z autocysterny w formule truck-to-ship. Bunkrowanie od strony wody oznaczałoby kolejny etap rozwoju tych możliwości.
Model ship-to-ship daje większą elastyczność, szczególnie przy obsłudze większych jednostek, ponieważ nie uzależnia bunkrowania wyłącznie od infrastruktury znajdującej się przy konkretnym nabrzeżu.
Od czasu pierwszych analiz portu zmieniło się również otoczenie regulacyjne żeglugi. Od 2025 roku obowiązuje FuelEU Maritime, które stopniowo zaostrza wymagania dotyczące emisyjności energii wykorzystywanej przez statki. W efekcie zarówno armatorzy, jak i porty przygotowują się do funkcjonowania na rynku, na którym znaczenie paliw alternatywnych będzie rosło.
